Ten moment, gdy impreza się kończy

IBIZA Koniec Imprezy

O projekcie

Był czas imprezy. Był czas, który pozostanie w Twoich wspomnieniach. Twoja złota wolność. Teraz czas na koniec imprezy. Nie, nikt Ci tego nie zakazuje, Twoja wolność, Twoje życie.

Ale czy tylko Twoje?

 

Jesteś w związku, masz dziecko, może więcej. Wpatrzone w Ciebie jak w obrazek. Naśladujące Twój uśmiech, radość. A może łzy, smutek, krzyk, agresję. Małe dziecko nasiąka tym, co widzi u Ciebie. A czy chcesz, żeby widziało ciągle pusty dom, bo jesteś na imprezie? Wybór należy do Ciebie…

 

Szukasz szczęścia? Każdy szuka, to normalne. Pomyśl o swoim dziecku. Chcesz dać mu szczęście? Pracuj nad Twoją rodziną. Bądź z nią, spędzaj czas. Jak potrafisz. Wybór należy do Ciebie…

 

Słuchasz, jesteś – tworzysz szczęśliwe dzieciństwo.

 

Nieustająca impreza, pusty dom, rozwód i dziecko prawdopodobnie skończy za kratkami.
Impreza czy złamany życiorys? Wybór należy do Ciebie…

O co chodzi?

Dane naukowe i statystyczne jednoznacznie wskazują, że dysfunkcyjne relacje i rozpad rodziny mają bezpośrednie przełożenie na wzrost ryzyka zachowań przestępczych dzieci. Badacze nie mają wątpliwości, że harmonijne więzi, zaspokajanie potrzeb emocjonalnych i poczucie bezpieczeństwa w rodzinie znacznie ogranicza prawdopodobieństwo wchodzenia na drogę przestępstwa. Jednocześnie świadomość wpływu rozpadu rodziny na ryzyko zachowań przestępczych dzieci jest w społeczeństwie bardzo niska. Świadczy o tym m.in. wysoka liczba rozwodów każdego roku (ok. 60 tys.) oraz powszechne przekonanie, że rozwód jest standardowym rozwiązaniem w przypadku wystąpienia kryzysu w małżeństwie, niezgodności charakterów a nawet znudzenie współmałżonkiem. Z badań własnych Fundacji Życie wynika, że spośród narzeczonych, zgłaszających się na kursy przedmałżeńskie w Kościele katolickim, 30% ankietowanych dopuszcza możliwość rozwodu w swoim życiu. Kolejne 20% to osoby mające wątpliwości, czy rozwód byłby dla nich w przyszłości dopuszczalny. 50% ankietowanych wyklucza możliwość rozwodu (ankiety za lata 2013 – 2015).

Rodzina jest pierwszym, naturalnym i najważniejszym środowiskiem w życiu człowieka. Jest ona tą wspólnotą, która kształtuje osobowość, przekazuje obowiązujące w społeczeństwie normy i wzorce zachowań oraz wartości. Ponosi także główną odpowiedzialność za zaspokajanie potrzeb biologicznych, psychicznych i społecznych. Rodzina kształtuje człowieka i przygotowuje go do życia w społeczeństwie. Prawidłowe wypełnianie funkcji rodzicielskich tworzy korzystne środowisko wychowawcze, opiekuńcze i socjalizacyjne.

Liczne badania wykazały, że struktura i funkcjonowanie rodziny odgrywają decydująca rolę w prowadzeniu skutecznej socjalizacji i to właśnie rodzina powinna być w pierwszej kolejności elementem profilaktyki. Podkreślenia wymaga, iż rodzina ma największy wpływ na człowieka od najmłodszych lat, na kształtowanie się jego cech osobowości. Rodzina zapewniając właściwe, zdrowe, godne i inspirujące środowisko rozwoju i wychowania, powinna zaspokajać podstawowe biologiczne i psychologiczne potrzeby dziecka oraz kształtować jego nowe potrzeby poznawcze, emocjonalne i społeczne.

Niezwykle znaczenie dla rozwoju dziecka ma początkowy okres życia w rodzinie, co wiąże się między innymi z faktem stałych i ciągłych oddziaływań rodziny na dziecko poprzez naturalne codzienne sytuacje. Wraz z wiekiem dziecka niektóre funkcje rodziny przejmują stopniowo inne środowiska. Ich oddziaływanie nie ma jednak już takiej mocy, jaką miała rodzina. Także, to czy dziecko ulegnie destruktywnemu wpływowi otaczającego świata, czy potrafi odrzucić sprzeczne z jego systemem wartości zachowania, zależy przede wszystkim od rodziny. W korzystnych, stymulujących warunkach możliwe jest zapobieżenie mogącym wystąpić zaburzeniom, dewiacjom, zachowaniom nie przystosowawczym, które często przekształcają się w zachowania przestępcze. Aby rodzina sprostała temu wyzwaniu, sama w sobie powinna cechować się określonymi zaletami.

Rozwiązaniem problemu jest formowanie postaw moralnych budzących szacunek, jako swoistą profilaktykę patologii społecznej. Najskuteczniejszą metodą pracy są działania prewencyjne. Wśród czynników chroniących przed występowaniem zachowań ryzykownych wyróżnić można silną więź z rodziną, zainteresowanie nauką szkolną, regularne praktyki religijne, poszanowanie prawa, wartości, przynależność do pozytywnej grupy społecznej. Na przykładzie młodocianych więźniów zaobserwować można zaburzenia więzi w rodzinie, brak zainteresowania nauką szkolną, skutkujący brakiem zawodu i wynikających z tego możliwości znalezienia dobrej pracy. Większość młodocianych przestępców biorących udział w badaniach Ewy Szymanowskiej Alkohol a zachowania problemowe młodzieży nie pracowała i pozostawała na utrzymaniu rodziców. Wczesny wiek popełniania przestępstw jest niezwykle znaczący dla dalszej kariery przestępczej gdyż, aż 60% badanych z opisywanej przez nią grupy popełniło czyny karalne w okresie nieletniości.

Zasadnicza rolę w kształtowaniu się wzorców przestępczych pełnią dwie grupy: rodzina i środowisko rówieśnicze. Akceptacja osoby dziecka jest warunkiem koniecznym kształtowania się poczucia własnej wartości. W przypadku nieletnich podzielonych na poprawionych i niepoprawionych po wyjściu z zakładu uznano, że nieletni poprawieni, mimo wykazywania wcześniej głębszej demoralizacji, zawdzięczali poprawę wsparciu rodziny albo zmianie niekorzystnego środowiska rodzinnego na bardziej korzystne. Wśród osób tych wyróżnić można niezwykle znaczący czynnik ochronny, tj. pozytywne podejście do nauki w szkole, pracy i zawodu oraz znacznie mniejsze rozmiary alkoholizmu.

Kontakt